Kom een keer mee eten


Als verzorgende in de 24-uurs zorg leer ik mijn cliënten erg goed kennen, da’s logisch want ik ben tenslotte een groot gedeelte van de dag aanwezig. Ik ben er vaker en langer dan de familie, vrienden en zelfs hun eigen kinderen. Soms levert het even wat spanning op. best lastig, maar niet onoverkomelijk.

De cliënt waar ik werk is mijn uitgangspunt maar ik vind het ook belangrijk een goede belans te vinden tussen zijn wensen en de tevredenheid van de kinderen bijvoorbeeld.

Een dochter van mijn cliënt bracht haar vader onlangs een bezoek en vroeg mij waarom er een gebruikt glas wijn op het keukenblad stond. Had ik gedronken tijdens mijn werk? Nou, nee dus, ik was toch wel enigszins geraakt dat me dat gevraagd werd. Nee, meneer had mij een paar dagen geleden op zijn manier aangegeven (communiceren gaat niet zo eenvoudig meer) dat hij een goed glas bij het eten best op prijs zou stellen af en toe.

Ik vind het belangrijk dat de mensen die ik verzorg op hun eigen manier kunnen genieten van het dagelijks leven

Ik heb haar uitgelegd dat ik dergelijke beslissingen niet zomaar zelf neem. Ik heb zeker wel overleg met de huisarts  en ik heb haar aan kunnen tonen dat het gebruik van af en toe een glas wijn geen probleem was bij de medicijnen die meneer nu gebruikt. Ik heb haar voorgesteld eens een keer binnen te lopen tijdens het eten, aan te schuiven en mee te eten. Het is gewoon fijn om hem nog te zien genieten van kleine dingen in het leven. En ik vind het fijn als zijn dochter dat ook mee kan beleven.

Deel dit met je netwerk: